دایه بازار
تربیت-جنسی-بخش-دوم
در بخش قبل عوامل زمینهای تربیت جنسی را توضیح دادیم. یعنی زمینه هایی که باید در محیط زندگی و در کودکتان ایجاد کنید. در این بخش چند آموزش ساده و مختصر ارائه میشود. اما فراموش نکنید که علیرغم این شما نیازمند مطالعات بیشتری در این زمینه هستید. برای دسترسی به کتابهای مفید در این باره به سایت مرتبط با این موضوع مراجعه کنید. این نکته را نیز باید اضافه کنیم که این آموزشها تا سن 12-13 سالگی و قبل از آن را پوشش میدهد.
نواحی خصوصی بدن را از سه سالگی به کودک آموزش دهید. بهتر است به جای اسامی ساختگی ای مثل شوشول از عبارت «اندام خصوصی/عضو خصوصی» استفاده کنید. و به آنها آموزش دهید که فقط مادر یا در نبود او پدر یا مربی مهد و آن هم هنگام توالت رفتن و یا در صورت بیماری و ضرورت پزشک میتواند این عضو را ببیند. علاوه براین کودکان باید از چهارسالگی برای مستقل توالت رفتن تمرین کنند.
قانون های اندام خصوصی را به کودک آموزش دهید. این قانونها در سنین 3-6 سالگی چنین است: کسی حق ندارد اندام خصوصی ما را لمس یا نگاه کند. خود ما نیز اجازه نداریم به اندام خصوصی کسی نگاه کنیم یا دست بزنیم. پس از شش یا هفت سالگی این قانون را اضافه کنید که کسی حق ندارد از اندام خصوصی تو عکس بگیرد یا عکس اندام خصوصی خودش یا دیگری را به تو نشان دهد.
به او بگویید اگر کسی خواست قانون اندام خصوصی را بشکند چه باید بکنیم. گزارش دادن. این قانون چه بشکند و چه درخواست یا تهدید به شکستن شود باید گزارش شود. برخورد شما نیز باید به گونهای باشد که کودک احساس امنیت کند و بتواند گزارش دهد. اگر کودک احساس گناه کند نمیتواند گزارش دهد پس به او اطمینان دهید که در چنین مواردی او مقصر نیست.
راز بد و راز خوب را با مثال به او آموزش دهید.
با ورود کودکان به مدرسه و قرار گرفتنشان در محیطی بازتر و در ارتباط با دانشآموزان بزرگتر، همچنین توانمندشدنشان برای خواندن و نوشتن و جستجو در اینترنت وظیفه شما حساستر میشود.
کودکان زیر هفت سال ممکن است در جریان بازی با همسالان به دلیل کنجکاوی اندام خصوصی خود را نشان دهند یا بخواهند اندام خصوصی دوستشان را ببینند. توجه داشته باشید که این اتفاق اگر ندرتاً رخ دهد و با فشار روانی همراه نباشد نشانه انحراف و مشکل نیست و میتواند اقتضای سن و کنجکاویشان باشد. هرچند اگر آموزههای این بخش و نیز مواردی که در ارتباط با حیا در قسمتهای قبل گفته شد بطور جدی و عملی از دو و نیم تا سه سالگی توسط همه اعضای خانواده رعایت شود بروز چنین مسائلی بعید خواهد بود. اما اگر تکرار شود و یا با فشار روانی، تنش و استرس همراه باشد باید بطور جدی و تحت نظر متخصص پیگیری شود. اما اگر این اتفاق صرفا از سر کنجکاوی رخ داد باید بدون سرزنش و تنبیه قانون اندام خصوصی را یادآوری کنید و بلافاصله زمینه انجام فعالیت دیگری را فراهم کنید.
اگر کودکان خدای نکرده با صحنه نامناسبی روبرو شدند یا فیلم نامناسبی دیدند خودتان را سرزنش کنید و بدانید که مقصر اول و آخر خودتان هستید که مراقب نبوده اید. سپس برای کودک توضیح دهید که آنچه دیده غیرواقعی بوده و وقوعش امکان ندارد. اگر در روزهای آینده متوجه تغییر رفتار یا خلق و خوی فرزندتان شدید به مشاور متخصص مراجعه کنید. در رابطه با ارتباط زناشویی نیز همینطور. اگر خدای نکرده کودک چیزی دید سریع خودتان را با پتو یا ملافه بپوشانید و کودک را به اتاق خوابش برگردانید. هرگر از کودک نپرسید چه دیدی یا سعی نکنید قضیه را ماستمالی کنید. فردای این حادثه رفتار و خلق و خوی کودک به شما نشان میدهد که چقدر آسیب دیده و شما چقدر باید عذاب وجدان داشته باشید سپس به مشاور متخصص مراجعه کنید.
وسایل جلوگیری از بارداری را نیز در دسترس کودکان قرار ندهید.
نسبت به سوالات مشکوک کودک حساس باشید. همچنین برخی رفتارها مثل ناخن جویدن، پرخاشگری، استرس، بی اشتهایی، شب ادراری، خواب ناآرام یا مقاومت در برابر رفتن به مکانی خاص میتواند نشاندهنده وقوع سواستفاده ار فرزند شما باشند. پس نسبت به کودکتان حساس باشید و با داشتن ارتباط دوستانه، صمیمی و امن با فرزندتان که در همه ساحتهای تربیت بر آن تاکید کردیم شرایط را ایجاد کنید تا کودک بتواند شما را در جریان آنچه برایش رخ داده قرار دهد.
اگر خدای نکرده اتفاق بدی برای کودکتان افتاد و او به شما گزارش داد اصلاً نباید واکنش شدیدی نشان دهید یا کودک را مقصر بدانید یا بگویید مگه من نگفته بودم ... . کودکتان را در آغوش بگیرید و به خاطر گزارش دادن تشویقش کنید و بگویید از او حمایت میکنید. در مورد فرد متجاوز هم بگویید او خاطی و بیمار است و مجازات خواهد شد تا به کودکان بیشتری آزار نرساند. سپس به مشاور متخصص مراجعه کنید.
خرید سیسمونی نوزاد با ارزان ترین قیمت ها
نظر خود را بنویسید